พระประจำวันพุธ (กลางวัน) — ปางอุ้มบาตร

หลังจากพระพุทธเจ้าตรัสรู้และเผยแผ่พระศาสนาในแคว้นมคธมาระยะหนึ่ง พระเจ้าสุทโธทนะ พระพุทธบิดา ทรงระลึกถึงพระโอรส จึงส่งทูตไปอาราธนาให้พระพุทธองค์เสด็จกลับมาเยือนเมืองกบิลพัสดุ์ พระพุทธองค์ทรงรับนิมนต์และเสด็จกลับมายังเมืองเกิด พร้อมด้วยพระภิกษุสาวก เมื่อเสด็จถึง พระประยูรญาติฝ่ายศากยวงศ์ซึ่งมีจำนวนมากและบางท่านอาวุโสกว่าพระองค์ ถือทิฐิว่าตนแก่กว่าจึงไม่ยอมก้มลงน้อมไหว้ พระพุทธองค์ทรงเห็นเช่นนั้นจึงทรงแสดงยมกปาฏิหาริย์ เสด็จขึ้นสู่อากาศ แสดงปาฏิหาริย์ต่างๆ จนพระเจ้าสุทโธทนะและพระประยูรญาติทั้งหมดเกิดศรัทธาก้มลงนมัสการ พระองค์ทรงเทศนาธรรมเรื่อง พระเวสสันดรชาดก ทำให้พระประยูรญาติเลื่อมใส แต่ลืมอาราธนาพระองค์ฉันภัตตาหารเช้าในวังในวันรุ่งขึ้น เพราะคิดว่าพระองค์ เป็นพระราชโอรสคงไม่ต้องบิณฑบาต รุ่งเช้าวันต่อมา พระพุทธองค์ทรงพาภิกษุสาวกออกบิณฑบาตในเมืองกบิลพัสดุ์ เป็นภาพที่ชาวเมืองและพระประยูรญาติได้เห็นพุทธจริยาวัตรอันงดงาม พระเจ้าสุทโธทนะทรงเห็นจึงรีบเสด็จมาทูลถามถึงเหตุ พระองค์ตรัสว่าการบิณฑบาตคือวัตรปฏิบัติของพระโพธิสัตว์ทุกพระองค์ในอดีตและพระองค์เองที่บัดนี้ทรงเป็นพระพุทธเจ้าแล้ว

ผู้ที่เกิดวันพุธกลางวัน ตำราพรหมชาติระบุว่าจุติมาจากเมืองลังกาทีป มีเทวดาพระพุธ (ดาวพุธ) เป็นดาวคุ้มครองดวงชะตา ซึ่งดาวพุธเป็นตัวแทนของสติปัญญา การเจรจา และพหูสูต บุคลิกเด่นของคนเกิดวันนี้คือเป็นผู้มีสติปัญญาดีเยี่ยม ช่างคิด ช่างพูดช่างเจรจา มีวาจาที่ไพเราะอ่อนหวาน สามารถพูดโน้มน้าวและดึงดูดใจผู้อื่นได้ดี มีศิลปะในการติดต่อสื่อสาร ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้เก่ง เรียนรู้ได้ไว เป็นนักปราชญ์ที่มีความสามารถรอบด้าน ดวงชะตามักจะสดใสและมีความเจริญก้าวหน้า จุดอ่อนคือมีใจคอไม่คงที่ อารมณ์แปรปรวนและเบื่อง่าย เก็บเงินไม่อยู่เนื่องจากเป็นคนรักการแต่งตัวและใช้จ่ายเก่ง เป็นคนขี้เหงา และบางครั้งมักมีความลังเล ขาดความเชื่อมั่นในตัวเองเมื่อถึงเวลาที่ต้องตัดสินใจในเรื่องสำคัญ เหมาะกับงานนักการทูต มัคคุเทศก์ นักการตลาด ประชาสัมพันธ์ นักกฎหมาย ทนายความ พ่อค้าแม่ค้า หรือครูบาอาจารย์

ผู้ที่เกิดวันพุธ ในช่วงเวลาตั้งแต่ 06.00 น. ถึง 17.59 น. พระพุทธรูปประจำตัวคือ "ปางอุ้มบาตร" พุทธลักษณะขององค์พระ อยู่ในพระอิริยาบถยืน ส้นพระบาททั้งสองชิดติดกัน พระหัตถ์ทั้งสองข้างยกประคองบาตรราวสะเอว ประวัติความเป็นมาของปางนี้สืบเนื่องจากเหตุการณ์เมื่อครั้งที่พระบรมศาสดาเสด็จกลับไปยังพระนครกบิลพัสดุ์ เพื่อโปรดพระประยูรญาติเป็นครั้งแรก พระองค์ได้ทรงแสดงยมกปาฏิหาริย์เหาะขึ้นไปในอากาศ เพื่อลดทิฐิมานะของเหล่าพระประยูรญาติ ผู้มีอาวุโสกว่าที่ดื้อรั้นมิยอมน้อมไหว้ เมื่อพระญาติเห็นความอัศจรรย์นั้น จึงยอมละทิ้งทิฐิและถวายบังคม จากนั้นพระองค์ได้ตรัสเทศนาเรื่องพระมหาเวสสันดรชาดก เมื่อเทศนาจบ บรรดาพระประยูรญาติต่างมีความแช่มชื่นโสมนัส จนลืมกราบทูลอาราธนาพระพุทธองค์ให้มารับภัตตาหารเช้าในพระราชวังในวันรุ่งขึ้น โดยต่างเข้าใจผิดคิดว่าพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ และเป็นพระราชโอรส ย่อมมีภัตตาหารจัดเตรียมไว้ให้ในวังอย่างครบครันอยู่แล้ว ครั้นรุ่งเช้า เมื่อไม่มีผู้ใดมาทูลอาราธนา พระพุทธองค์จึงทรงพาเหล่าพระภิกษุสาวกเสด็จออกบิณฑบาต จาริกไปตามถนนหลวงเพื่อโปรดเวไนยสัตว์ เหตุการณ์นี้ถือเป็นครั้งแรกที่ประชาชนชาวเมืองกบิลพัสดุ์ได้มีโอกาสชื่นชมพระพุทธจริยาวัตรอันงดงามขณะที่พระบรมศาสดาทรงอุ้มบาตร การสร้างพระพุทธรูปปางอุ้มบาตร จึงเป็นสัญลักษณ์ที่สื่อถึงการโปรดสัตว์ การให้ทาน ความเสียสละเพื่อผู้อื่น และความอุดมสมบูรณ์ในชีวิตที่ไม่อดอยาก การบูชาปางนี้จึงเสริมในด้านความเจริญรุ่งเรืองในการงาน การเจรจา การติดต่อสื่อสาร และเสริมโชคในเรื่องอาหารการกินไม่ขาดสาย